Inscriptiones Graecae

«

IG VI 1, 208

»
Olympia
Zeusheiligtum
Siegerinschrift des P. Cornelius Ariston aus Ephesos
Basis
Marmor
49 n.Chr.
Übersetzung: Klaus Hallof

A
1Π(όπλιος) ∙ Κορνήλιος ∙ Εἰρηναίου υἱὸς
2 Ἀρίστων Ἐφέσιος, παῖς
3  πανκρατιαστὴς ∙ νεικήσας
4  Ὀλυμπιάδι σζʹ,
5  Διὶ Ὀλυμπίωι.

B
6«οὗτος ὁ παιδὸς ἀκμήν, ἀνδρὸς δ᾿ ἐπικείμενος ἀλκήν,
7οὗτος ἐφ᾿ οὗ τὸ καλὸν καὶ σθεναρὸν βλέπεται,
8τίς πόθεν εἶ; τίνος; εἰπέ· τίνων ἐπινείκια μόχθων
9αὐχήσας ἔστης Ζηνὸς ὑπὸ προδόμοις;»
10«Εἰρηναῖος ἐμοὶ γενέτης, ξένε, τοὔνομ᾿ Ἀρίστων,
11πατρὶς Ἰωνογενὴς ἀμφοτέρων Ἔφεσος·
12ἐστέφθην ἀνέφεδρος Ὀλύμπια πανκρατίῳ παῖς
13τρισσὰ κατ᾿ ἀντιπάλων ἆθλα κονεισάμενος».
  vacat 0,07

C
14«Ἀσίδι μὲν πάση̣ι κηρύσσομαι, εἰμὶ δ᾿ Ἀρίστων
15κεῖνος ὁ πανκρατίωι στεψάμενος κότινον,
16Ἑλλὰς ὃν εἶπε τέλειον, ὅτ᾿ εἶδέ με παιδὸς ἐν ἀκμῆι
17τὴν ἀνδρῶν ἀρετὴν χερσὶν ἐνενκάμενον.
18οὐ γὰρ ἐν εὐτυχίηι κλήρου στέφος, ἀλλ᾿ ἐφεδρείης
19χωρὶς ἀπ᾿ Ἀλφειοῦ καὶ Διὸς ἠσπασάμην.
20ἑπτὰ γὰρ ἐκ παίδων παλάμας μόνος οὐκ ἀνέπαυσα,
21ζευγνύμενος δ᾿ αἰεὶ πάντας ἀπεστεφάνουν.
22τοιγὰρ κυδαίνω γενέτην ἐμὸν Εἰρηναῖον
23καὶ πάτρην Ἔφεσον στέμμασιν ἀθανάτοις».
24Τιβερίου Κλαυδίου Θεσσαλοῦ Κῴου πλειστονείκου.


A
1P. Cornelius Ariston, Sohn
2d. Eirenaios, aus Ephesos, Knaben-
3Allkämpfer, nachdem er gewonnen hat
4in der 207. Olympiade, (weihte dies)
5dem Olympischen Zeus.

B
6„Der du hier stehst in der Blüte eines Knaben, doch mit der Kraft eines Mannes,
7du, auf dessen Schönheit und Stärke man hier sieht:
8Wer bist du, woher, wessen (Sohn)? Sprich! Auf welcher Mühen Siegespreis
9stolz, stehst du unter der Vorhalle des Zeus?“
10„Eirenaios ist mein Vater, Fremdling; Ariston ist mein Name;
11die Heimat von (uns) beiden ist das von Ion gegründete Ephesos.
12Bekränzt wurde ich, ohne ausgesetzt zu haben, bei den Olympischen Spielen als Knabe im Allkampf,
13bei dem ich mich für drei Kämpfe mit meinen Gegnern staubig machte.“

C
14„In ganz Asien erschallt mein Name: ich bin jener Ariston,
15der sich im Allkampf mit dem (Kranz vom) wilden Ölbaum bekränzt hat
16(und) den Hellas erwachsen nannte, als es mich sah, in der Blüte eines Knaben
17(bereits) die Kraft von Männern in meinen Händen.
18Denn nicht auf dem Glück des Loses (beruhte) der Kranz, sondern ohne am Rande gesessen
19zu haben, empfing ich ihn freudig vom Alpheios und von Zeus.
20Denn von sieben Knaben durfte ich als einziger meine Arme nicht ausruhen,
21sondern jedesmal (mit einem Gegner) gepaart, brachte ich alle um den (Gewinn des) Kranz(es).
22So verschaffe ich Ruhm meinem Vater Eirenaios
23und meiner Heimat Ephesos mit unsterblichen Kränzen.“
24(Verse) von dem Mehrfachsieger Tiberius Claudius Thessalos aus Kos.


1Edme Cougny, Klaus Hallof

A
2P. Cornelius Irenaei filius
3Ariston Ephesius, puer
4pancratiastes, cum vicisset
5Olympiade ccvii,
6Iovi Olympio.

B
6«ille qui pueri flore, sed viri adstat robore,
7ille, in quo aliquid pulcri et validi conspicitur,
8quis, unde sis, ex quo, dic! quorum praemia laborum
9gloriatus stes Iovis in atriis?»
10«Irenaeus mihi genitor, hospes, nomen Ariston,
11patria utriusque Ephesus ab lone condita.
12coronatus sum, numquam assedens, in Olympiis de pancratio puer,
13triplici in adversarios certamine pulvere conspersus.»

C
14«Asia quidem in omni praedicor, sumque Ariston
15ille, qui de pancratio coronatus sum oleastro,
16Graecia quem dixit perfectum, cum vidit me pueri in flore
17virorum vero virtutem manibus ferentem.
18non enim ex felicitate sortis corona (mihi fuit), sed assessione
19absque ab Alpheo et Iove salutatus sum.
20septem enim e pueris manibus unus non requiem dedi,
21iunctus autem semper omnes corona privavi.
22itaque illustrem facio genitorem meum Irenaeum
23et patriam Ephesum coronis immortalibus.»
24(carmen) Tiberii Claudii Thessali Coi plurimum victoris.

XML-Ansicht